منوگرافی قلعه گنج

قلعه, گنج سرزمینی در جنوب شرقی ایران کرانه غربی رودخانه هلیل ودامنه رشته کوههای دستجرد وشمال رشته کوه بشاگرد وشمال غربی باتلاق جازموریان قرار دارد ، اب وهوای این منطقه معتدل کوهستانی و تابستان گرم نیمه خشک می باشد...این شهرستان در جنوب استان کرمان قرار دارد وفاصله آن تا مرکز استان 440کیلومتر میباشد. ، از شمال به شهرستان کهنوج، از جنوب به بندر جاسک، از جنوب شرق به استان سیستان و بلوچستان ( شهرستانهای ایرانشهر و نیک شهر )، از شرق به شهرستان رودبار از غرب به منوجان محدود می شود. شهرستان قلعه گنج دارای ۲ بخش مرکزی و چاه دادخدا و ۵ دهستان به نامان دهستان رمشك ، مارز ، چاه دادخدا ، قلعه گنج و سرخ قلعه مي باشد به علت نبود هیچگونه معادن و کارخانجات و مراکز مهم اقتصادی در این شهرستان عمده مردم به کشاورزی و دامداری مشغول می باشند . از نظر اجتماعی مردم شهرستان مردمی خونگرم، اجتماعی، دارای آداب معاشرت در سطح مطلوب هستند. زبان مردم شهرستان گویش فارسی، محلی و بلوچی می باشدبومیان این منطقه از قوم کوچ (ققص )هستند که در جوار قوم بلوچ و فارس زندگی می کرده اند

اکثر مردم به کشت محصولات سالانه اختصاص دارد و محصولات عمده زراعی شهرستان را گندم، ذرت، هندوانه، گوجه فرنگی، خیار و مرکبات نظیر خرما و پرتقال تشکیل می دهد

تعيين تاريخ و قدمت اين شهرستان كاري دشوار و شگرف است . تاريخ آن به قبل از اسلام و ميلادمسيح مي رسد كه در حال حاضر در جاي جاي تاريخ شواهدي از اقدام ساكن در اين شهرستان بدست مي آيد ، آثار بدست آمده از تمدن اين منطقه نشانگر قدمت بيش از 5000 سال را نشان مي دهد . اين شهرستان را مي توان از نظر تاريخي جرء تواحي غربي كران دانست و علاوه بر اين از قرون قديم تا امروز قلعه گنج جزء بركات رودبار زمین محسوب مي شود ، از آنجاييكه ساكنان اين شهرستان کوچ و قفص هستند در بسياري از كتاب تاريخي اين شهرستان به خيال قفص معروف بوده است .